آسانسور روملس (MRL)

روملس اسم جانمایی است، نه اسم موتور. در بازار ایران بیشتر روملس‌ها با گیرلس اجرا می‌شوند چون موتور کوچک است و داخل چاه جا می‌شود. همان گیرلس را می‌شود با موتورخانه هم نصب کرد. روی پیش‌فاکتور برند و نوع موتور را جدا از برچسب روملس بخواهید.

کابین را جدا انتخاب می‌کنید. آنچه این جانمایی را ممکن یا ناممکن می‌کند اورهد بالای مسیر و راه رسیدن سرویسکار به موتور است. این دو را قبل از طرح کابین روشن کنید.

اگر چاه تنگ است یا اورهد کم، روملس به‌تنهایی چاه را درست نمی‌کند. برای برج یا جایی که آسانسور باید در ساعت شلوغی بی‌وقفه کار کند، این جانمایی را جلو نبرید؛ موتورخانهٔ کلاسیک مناسب‌تر است. هیدرولیک هم داستان دیگری است: ویلا و کم‌ارتفاع.

سرویس از سقف کابین را دست‌کم نگیرید؛ سخت‌تر از ورود به اتاق بام است. اورهد هم سر جایش می‌ماند. اگر آسانسور باید در ساعت خروج بی‌وقفه کار کند، روملس را جلو نبرید.

جدول را با ساختمان خودتان بخوانید، نه با اینکه کدام اسم مدرن‌تر به نظر می‌رسد. آپارتمان هشت‌توقف با بام پر از کولر اغلب روملس می‌شود، اگر اورهد و راه سرویس جور باشد. همان ساختمان اگر برج شلوغی باشد که آسانسور نباید بایستد، موتورخانهٔ کلاسیک جلو می‌افتد. روملس را با هیدرولیک عوضی نگیرید؛ سیستم محرکه یکی نیست.

بعد از بازدید، نقشه و پیش‌فاکتور مرحله‌به‌مرحله می‌آید: طراحی، تأمین، نصب، تحویل. زمان دقیق به آماده‌بودن چاه و سفارش تجهیزات بستگی دارد. بعد از تست، بازرسی فنی را هم هماهنگ می‌کنیم. تحویل یعنی آسانسور کار می‌کند و مدارک بازرسی جلو می‌رود؛ نه فقط کابین روی ریل.

رقم را بعد از بازدید می‌نویسیم. توقف و ظرفیت روی موتور می‌نشیند؛ تابلو و کابین را جدا انتخاب می‌کنید و همان‌جا عدد تکان می‌خورد. اگر فقط یک عدد کل شنیدید، بپرسید آهن‌کشی چاه، درب طبقات، جای تابلو و دسترسی سرویس داخلش هست یا جدا حساب می‌شود.