آسانسور گیرلس

موتور جمع‌وجور داخل چاه هم جا می‌شود. اگر موتورخانه دارید، همان موتور آنجا نصب می‌شود. روی بازدید معلوم می‌شود کدام جا به چاه و اورهد می‌خورد.

کابین را جدا انتخاب می‌کنید. رقم را بعد از بازدید می‌نویسیم؛ برند و توان موتور، جور بودن تابلو، تعداد توقف، و جای موتور رقم را عوض می‌کنند.

اگر اتاق موتور جا ندارد، موتور جمع‌وجور اغلب داخل چاه می‌نشیند. اگر کم‌طبقه هستید، بودجه تنگ است و موتورخانه آماده است، گیرلس را جلو نبرید؛ گیربکس‌دار مناسب‌تر است.

از همان جلسه بگویید چه چیزی کار را سخت می‌کند. رقم اولیه معمولاً بالاتر است؛ تابلو باید جور باشد؛ برق اغلب سه‌فاز است. برای پنج طبقه با موتورخانهٔ آماده و بودجهٔ محدود، گیربکس‌دار هنوز منطقی است. مقایسهٔ کامل در مطلب گیرلس و گیربکس‌دار است.

جدول را با ساختمان خودتان بخوانید. آپارتمان چهار طبقه با موتورخانهٔ آماده و بودجهٔ محدود معمولاً گیربکس‌دار می‌ماند. همان ساختمان اگر دوازده‌توقف شود یا آسانسور باید در ساعت شلوغی نرم و تند کار کند، گیرلس جلو می‌افتد. وقتی اتاق موتور جدا نیست، موتور جمع‌وجور گیرلس عملاً انتخاب نزدیک است؛ قیمت پایین گیربکس به‌تنهایی کافی نیست.

بازدید که تمام شد، نقشه و پیش‌فاکتور را مرحله‌به‌مرحله می‌نویسیم: طراحی، تأمین، نصب، تحویل. زمان دقیق به آماده بودن چاه و رسیدن موتور و تابلو بستگی دارد. بعد از تست، بازرسی فنی را هم هماهنگ می‌کنیم. تحویل یعنی آسانسور کار می‌کند و پروندهٔ بازرسی راه افتاده، نه اینکه فقط کابین روی ریل باشد.

رقم را بعد از بازدید می‌نویسیم. برند و توان، ظرفیت، توقف، تابلو، و جای موتور را جدا ببینید. اگر فقط یک عدد کل شنیدید، بپرسید آهن‌کشی چاه، درب طبقات، تابلو و حمل داخلش هست یا نه. قیمت آمادهٔ بازار روی پیش‌فاکتور نمی‌گذاریم.