آسانسور گیربکس‌دار

گیربکس‌دار تا حدود پنج طبقه اغلب از نظر هزینه جلو است؛ این رسم بازار است، نه بند استاندارد. بین پنج تا پانزده توقف بودجه و تردد تصمیم را عوض می‌کند. برای برج و سرعت بالا معمولاً گیرلس مناسب‌تر است. سرعت نامی غالباً تا حدود ۱٫۶ متر بر ثانیه است؛ بعضی منابع تا حدود ۲٫۵ را هم ممکن می‌دانند. بالاتر از آن معمولاً گیرلس است. بعضی مدل‌های کوچک و ویلایی تک‌فاز دارند؛ توان و ظرفیت محدود است، روی همهٔ کارها حساب نکنید.

کابین را جدا از موتور انتخاب می‌کنید؛ کاتالوگ یا سفارشی. رقم را بعد از بازدید می‌نویسیم. توقف، برند موتور و گیربکس، جنس کابین و شرایط موتورخانه عدد را جابه‌جا می‌کنند.

اگر اتاق موتور سر جایش است، خراب‌کردنش برای روملس را اول حساب کنید. برای برج یا جایی که آسانسور باید تند و کم‌صدا کار کند، این موتور را جلو نبرید؛ گیرلس مناسب‌تر است. روملس بازار ایران هم معمولاً با گیرلس جمع می‌شود، نه با گیربکس جاگیر.

روغن و سایش را پشت تعارف قایم نکنید. صدا معمولاً از گیرلس بیشتر است و برق هم غالباً بیشتر می‌کشد؛ رقم درصدی برای همهٔ موتورها نمی‌دهیم. اگر موتورخانه ندارید یا آسانسور باید در خروج صبح تند و آرام کار کند، گیرلس را جلو بگذارید.

معیار را ساختمان خودتان بگذارید، نه اسم مدرن‌تر. پنج‌طبقه با اتاق موتور آماده از نظر رقم شروع غالباً به گیربکس‌دار نزدیک است. اگر همان چاه باید بدون موتورخانه تمام شود یا تردد برج می‌خواهید، گیرلس جلو می‌افتد. گیرلس را با روملس یکی نگیرید؛ نوع موتور است، جانمایی جداست.

بعد از بازدید، نقشه و پیش‌فاکتور مرحله‌به‌مرحله می‌آید: طراحی، تأمین، نصب، تحویل. زمان دقیق به آماده‌بودن چاه و سفارش موتور بستگی دارد. بعد از تست، بازرسی فنی را هم هماهنگ می‌کنیم. تحویل یعنی آسانسور کار می‌کند، روغن گیربکس در سطح درست است و مدارک بازرسی جلو می‌رود؛ نه فقط کابین روی ریل.

رقم را بعد از بازدید می‌نویسیم. توقف و ارتفاع روی توان موتور می‌نشیند؛ ظرفیت فلکه و گیربکس را عوض می‌کند؛ کابین و درب را از کاتالوگ برمی‌دارید و همان‌جا عدد تکان می‌خورد. اگر فقط یک عدد کل شنیدید، بپرسید مدل موتور، روغن گیربکس، درب طبقات و حمل داخلش هست یا جدا حساب می‌شود.