آسانسور باربری

کابین باربری را از عکس لابی انتخاب نمی‌کنند. کف باید بار متمرکز پالت را بگیرد؛ دیوار ضربه‌گیر می‌خواهد؛ درب از مسافربر عریض‌تر است و اغلب عمیق‌تر. آسانسور خدماتی همان مسافربر مقاوم‌تر برای چرخ نظافت است. با باربری که لیفتراک یا پالت سنگین رد می‌کند یکی نیست.

ظرفیت را از روی کاتالوگ برندارید. کلاس بارگیری، مسیر ورود به بارگیر، و اینکه بار با دست می‌آید یا با چرخ یا لیفتراک، هم کیلو را عوض می‌کند هم آهن‌کشی را. پیش‌فاکتوری که فقط یک عدد کیلو نوشته و کلاس بار را نگفته، دو کار را نمی‌شود با هم مقایسه کرد. رقم بعد از بازدید همان کارگاه نوشته می‌شود.

اگر فقط ساکن یا مشتری جابه‌جا می‌شود، این صفحه را جلو نبرید؛ مسافربر مناسب‌تر است. اگر خودرو سوار می‌شود، خودروبر است. اگر فقط کارتن سبک و چرخ نظافت است، خدماتی را جدا از باربری واقعی بسنجید.

محدودیت را همان جلسه بگویید. این سیستم معمولاً کندتر است، چاه را سنگین می‌کند، و جای مسافربر شلوغ را نمی‌گیرد. اگر فقط گاهی کارتن جابه‌جا می‌کنید، خدماتی ممکن است کافی باشد. اگر خودرو سوار می‌شود، خودروبر است نه باربری عمومی.

جدول را با باری که واقعاً دارید بخوانید، نه با اینکه کدام ستون قوی‌تر به نظر می‌رسد. فروشگاه با پالت بین طبقات باربری می‌خواهد. همان ساختمان اگر فقط ساکن جابه‌جا کند، مسافربر کافی است. خدماتی را وسط این دو نگذارید مگر بار سبک و درب معمولی جواب بدهد. خودروبر صفحهٔ جداست.

بعد از بازدید، نقشه و پیش‌فاکتور مرحله‌به‌مرحله می‌آید: طراحی، تأمین، نصب، تحویل. زمان دقیق به آماده‌بودن چاه و سفارش تجهیزات بستگی دارد. تست زیر بار و مسیر بازرسی را هم هماهنگ می‌کنیم. تحویل یعنی دستگاه کار می‌کند و مدارک جلو می‌رود؛ نه فقط کابین روی ریل.

رقم را بعد از بازدید می‌نویسیم. اگر فقط یک عدد کل شنیدید، بپرسید آهن‌کشی چاه، درب طبقات، ضربه‌گیر و حمل داخلش هست یا نه. ظرفیت را با کلاس بارگیری بپرسید، نه فقط با کیلو روی کاغذ.